Samuel Hermann Staub

Samuel Hermann Staub urodził się 21 marca 1856 roku w Mikołowie, w rodzinie Michała i Ernestyny z domu Orgler. W młodości posługiwał się imieniem Samuel, a po studiach i rozpoczęciu kariery zawodowej używał także imienia Hermann. Po ukończeniu gimnazjum w Bytomiu studiował prawo we Wrocławiu, Lipsku i Berlinie. W 1877 roku obronił pracę dyplomową, a praktykę prawniczą rozpoczął w sądzie apelacyjnym w Raciborzu. W 1882 roku zdał egzamin na asesora sądowego i otworzył kancelarię adwokacką w Berlinie. W 1889 roku uzyskał tytuł radcy prawnego, a w 1900 roku został notariuszem.

Staub zajmował się niemieckim prawem handlowym i wekslowym oraz prawem spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Opublikował komentarze do niemieckiego prawa handlowego w 1893 roku i prawa wekslowego w 1895 roku. W pracy z 1902 roku przedstawił koncepcję pozytywnego naruszenia umowy. Był współzałożycielem czasopisma „Deutsche Juristen-Zeitung” i przez osiem lat publikował w nim teksty. Zmarł 2 września 1904 roku w Berlinie.

Na podstawie artykułu „Samuel Hermann Staub” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.