Rafał Wojaczek

Rafał Wojaczek urodził się 6 grudnia 1945 roku w Mikołowie, a zmarł 11 maja 1971 roku we Wrocławiu. Był polskim poetą i prozaikiem, zaliczanym do grona poetów wyklętych. Uczył się w liceach w Mikołowie, Katowicach-Ligocie i Kędzierzynie-Koźlu, a po maturze krótko studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie przeniósł się do Wrocławia. W 1965 roku zadebiutował zestawem wierszy opublikowanym w czasopiśmie „Poezja”.

Za życia wydał tomy poezji „Sezon” i „Inna bajka”. W jego utworach pojawiają się między innymi tematy śmierci, miłości, cielesności, bólu i poczucia odrębności. Nawiązywał także do twórczości Adama Mickiewicza i Cypriana Kamila Norwida. Poeta miał córkę Dagmarę. Jego śmierć najczęściej opisywano jako samobójstwo, choć część znajomych uważała ją za wypadek. Został pochowany we Wrocławiu. W Mikołowie, gdzie się urodził, upamiętniono go tablicą, nazwano jego imieniem ulicę oraz odsłonięto ławkę-rzeźbę.

Na podstawie artykułu „Rafał Wojaczek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.